مواد صورت: پاروهای معمولی{0}در انتهای بالا معمولاً از فیبر کربن یا ساختارهای فیبر کربن مرکب استفاده می‌کنند. نمونه‌های متداول شامل لایه‌های فیبر کربنی T700 است که از بافت{3} با چگالی بالا برای افزایش صلبیت و دقت بازخورد استفاده می‌کنند. برخی از پاروها همچنین دارای پوشش‌های بافتی «مات» یا میکرو{5}}برای افزایش اصطکاک هستند، در نتیجه پتانسیل چرخش را افزایش می‌دهند و کنترل عکس‌هایی مانند برش‌ها و برش‌ها را آسان‌تر می‌کنند.

ساختار هسته: هسته لانه زنبوری یک عامل کلیدی است که بر احساس ضربه تاثیر می گذارد. هسته‌های لانه زنبوری پلیمری معمولی، سفتی را از طریق چگالی‌های سلولی متفاوت تنظیم می‌کنند (به عنوان مثال،-ساختارهای سلولی ظریف در مقابل-سلول بزرگ): هسته‌های{6}}با تراکم بالا به کنترل و احساس یکپارچگی کمک می‌کنند، در حالی که هسته‌های با چگالی کم-سرعت خروج توپ بیشتر و سریع‌تر را ارائه می‌دهند.

به‌علاوه، برخی از{0}}پایان‌های بالا از ساختارهای هسته مرکب چند لایه برای بهینه‌سازی «نقطه شیرین» در مناطق مختلف و بهبود حاشیه خطا استفاده می‌کنند.

فرآیندهای تولید: قالب‌گیری با فشار گرمایی و قالب‌گیری سرد-دو تکنیک غالب هستند. فشار{3}}حرارت امکان پیوند محکم‌تر بین فیبر کربن و رزین را فراهم می‌کند و در نتیجه پایداری و دوام کلی بیشتر را به همراه دارد. فشار سرد-هزینه تولید کمتری را ارائه می‌دهد اما ویژگی‌های کشسانی کمی متفاوت دارد. علاوه بر این، فناوری "Unibody" (قالب‌گیری یکپارچه) به طور فزاینده‌ای محبوب می‌شود، زیرا درزها را به حداقل می‌رساند و استحکام و دوام کلی را افزایش می‌دهد.

محافظت از سطح و لبه: ویژگی‌هایی مانند پوشش‌های ضد سایش، پوشش‌های مقاوم در برابر اشعه ماوراء بنفش-و محافظ‌های لبه‌های مقاوم در برابر ضربه به طور قابل توجهی طول عمر پارو را افزایش داده و عملکرد ثابت را در طول زمان حفظ می‌کنند. برخی از مارک‌ها همچنین از مواد جاذب ضربه{4}}در امتداد لبه‌ها استفاده می‌کنند تا لرزش را در اثر ضربه کاهش دهند و راحتی بازو را بهبود بخشند.